Het dichtstbevolkte eiland van de Stille Oceaan is in gevaar

Gepubliceerd: 28 mei 2018

Recent onderzoek heeft uitgewezen dat de schade aan gebouwen en infrastructuur op Ebeye door natuurrampen en stijging van het zeeniveau aan het eind van de eeuw mogelijk drie- of viermaal hoger zal zijn als er geen extra maatregelen worden genomen. Aangezien de jaarlijkse schade in de huidige situatie al bijzonder groot is, kan dit een ernstig gevaar opleveren voor het dagelijks leven van de lokale bewoners en de economie van de Marshalleilanden en andere laaggelegen eilanden. Het onderzoek was een samenwerking tussen Nederlandse wetenschappers van Deltares, het SISRI-team van de Global Facility of Disaster Reduction and Recovery van de Wereldbank, het gezamenlijke onderzoeksinstituut Joint Research Centre van de Europese Commissie en de overheid van de Republiek der Marshalleilanden. Het onderzoek is gepubliceerd in het Journal of Regional Environmental Change.

Leven op het dichtstbevolkte eiland ter wereld

Het eiland Ebeye is een dun strookje land op het atol Kwajalein (Republiek der Marshalleilanden), midden in de Stille Oceaan. Met een bevolkingsdichtheid van ongeveer 40.000 inwoners per km2 is dit het dichtstbevolkte eiland in de Stille Oceaan. In de wereld zijn er maar vijf eilanden met een hogere bevolkingsdichtheid. Het eiland ligt gemiddeld 2 meter boven zeeniveau, wat het bijzonder kwetsbaar maakt voor natuurrampen en klimaatverandering. Een groot gedeelte van de bevolking is werkzaam op de Amerikaanse legerbasis op het nabijgelegen Kwajalein-eiland. Meer dan de helft van de bevolking is jonger dan 20 jaar.

Natuurrampen, klimaatverandering en schade

De wetenschappers hebben uitgezocht hoe de hoeveelheid schade die het eiland jaarlijks ondervindt door kustgevaren en klimaatverandering deze eeuw zal toenemen. ‘De jaarlijkse schade aan gebouwen en infrastructuur op Ebeye zal tegen het eind van de eeuw mogelijk drie- of viermaal hoger zijn volgens de RCP-standaardscenario’s voor zeeniveaustijging,’ aldus Alessio Giardino, coastal engineer en rampenrisicospecialist bij Deltares. Deltares heeft simulaties uitgevoerd met een uiterst geavanceerd model, waarbij werd gelet op offshoregevaren en de impact op onroerend goed en de bevolking van de eilanden, en waarbij de risico’s werden gepresenteerd als risicokaarten en kosten-batenanalyses. Hierbij werden allerlei verschillende scenario’s voor klimaatverandering als basis genomen. ‘Kwantitatieve informatie op basis van risico’s is bijzonder nuttig bij het verhogen van de weerbaarheid en het verbeteren van de planning voor kleine eilanden. De informatie uit dit onderzoek is gebruikt bij het opzetten van een weerbaarheidsproject ter waarde van 49 miljoen dollar, bekostigd door de Wereldbank en het Green Climate Fund,’ zegt Denis Jean-Jacques Jordy, hoofdmilieuspecialist bij de Wereldbank. De resultaten kunnen ook als voorbeeldinformatie worden gebruikt voor veel andere eilanden in dezelfde omstandigheden.

Scenario’s voor klimaatverandering

Het begrenzen van de temperatuurstijging op 2°C, zoals voorgeschreven door het Akkoord van Parijs, zal de gevolgen enigszins verminderen, maar dat zal niet genoeg zijn. Ook zal een temperatuurverhoging op deze schaal leiden tot onherstelbare schade aan de ecosystemen van de kust, en de meeste scenario’s geven aan dat deze limiet al binnen vijftig jaar zal worden overschreden. Het stijgen van het zeeniveau volgt met een zekere vertraging op verhogingen in temperatuur. Dit houdt in dat de ontwikkeling van de opwarming van de aarde een belangrijke parameter is en betekent dat een langzamere opwarming zal resulteren in extra stijging van het zeeniveau bij een bepaalde temperatuur. Dit wordt meestal vergeten in het publieke debat.

Mogelijkheden voor risicovermindering, -beperking en -aanpassing

Maatregelen voor het verminderen van rampenrisico’s kunnen nuttig zijn bij het beperken van risico’s en de verwachte schade in huidige en toekomstige scenario’s. Ze moeten echter zeker worden opgenomen in de langetermijnstrategie voor de klimaatbestendigheidsplanning van deze eilanden. De effectiviteit van de bestendigheidsopties heeft een beperkte levensduur, afhankelijk van het ontwerp en de toekomstige snelheid van de stijging van het zeeniveau. De meeste oplossingen zullen slechts ‘lapmiddelen’ zijn tot een nieuwe oplossing wordt gevonden. Het aannemen van langetermijnstrategieën voor klimaatbestendigheid zal dus zorgen voor maximale effectiviteit en impact van investeringen en oplossingen, wat ook weer rechtstreekse voordelen oplevert voor de lokale bevolking.

Volledig artikel

Het volledige artikel, “Coastal hazard risk assessment for small islands: assessing the impact of climate change and disaster reduction measures on Ebeye (Marshall Islands)” is online beschikbaar.