Nieuw onderzoek toont aan: damwandplanken voor dijkversterking kunnen minder dik

Gepubliceerd: 27 augustus 2014

Damwandplanken die worden gebruikt voor dijkversterking kunnen minder dik dan tot nu toe het geval was. Dit toont nieuw onderzoek, uitgevoerd door Deltares, aan. Kosten voor dijkversterking kunnen hierdoor aanzienlijk lager uitvallen.

Dikte van damwandplanken neemt in de loop der tijd af

Damwanden worden steeds vaker ingezet om dijken te versterken als ruimte ontbreekt om de versterking in grond uit te voeren. Stalen damwandplanken komen dan echter in contact met grond en  grondwater waardoor corrosie kan optreden. Hierdoor neemt de dikte, en dus ook de sterkte, af. Om toch aan de vereiste levensduur, van bijvoorbeeld 100 jaar, te blijven voldoen, wordt een corrosietoeslag meegenomen: een extra dikte van het staal om te corrigeren voor de afname door corrosie. Corrosietoeslag maakt een plank niet alleen dikker maar ook duurder.

Corrosie op damwand

Corrosie op damwand

Een veilige waarde voor corrosietoeslag

Damwanden in waterkeringen worden in Nederland ontworpen aan de hand van de Handreiking Constructief Ontwerpen (ENW/TAW 1994). Afhankelijk van het bodemtype schrijft deze norm een corrosietoeslag voor van 10 tot 30 mm. In de waterbouw worden geregeld stalen damwandplanken getrokken. Veel van deze planken bleken egaal glad waarbij weinig tot geen corrosie had plaatsgevonden, zelfs niet na een verblijfsduur van tientallen jaren. Deze discrepantie vormde de motivatie om onderzoek uit te voeren naar een zo scherp mogelijke, maar wel onderbouwde en veilige waarde voor corrosietoeslag.

Literatuurstudie en praktijkonderzoek leveren nieuwe inzichten

Deltares voerde, in opdracht van het tweede hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP2), een literatuurstudie uit, aangevuld met praktijkonderzoek naar corrosie van planken in verschillende bodems (zout/zoet, zand/veen/humeuze kleilagen). Bij het praktijkonderzoek zijn planken getrokken die al tientallen jaren in de grond hebben gestaan. De planken zijn visueel geïnspecteerd en de huidige dikte is gemeten. De resultaten van het literatuur- en praktijkonderzoek laten zien dat aanzienlijk minder corrosie optreedt dan de Handreiking Constructief Ontwerpen doet vermoeden, en dat de samenstelling van het grondwater (zoet/zout) of de bodem (zand/klei/veen) niet van invloed is. In plaats daarvan zijn de mate van verstoring van de bodem (geroerd versus ongeroerd) en een fluctuerende grondwaterstand van invloed.

Besparing van 5 – 10 miljoen euro

Door deze nieuwe inzichten kunnen de waarden voor corrosietoeslag worden verlaagd. Binnen de projecten van het HWBP-2 wordt hiermee (als pilot) gestart, wat een besparing zal opleveren van 5 à 10 miljoen euro.