Management van stroomgebieden voor waterzekerheid in Indonesie

Voldoende beschikbaarheid en de kwaliteit van water op huishoud- en stedelijk niveau, vormt een belangrijke uitdaging in Indonesië. Slechts een op de vijf huishoudens beschikt over een waterleiding en iets meer dan de helft heeft maar toegang tot sanitaire voorzieningen. Deze situatie doet zich vooral voor op het platteland. In stedelijke gebied beschikt 36 procent van de huishoudens over waterleiding. In termen van kwaliteit van het water wordt slechts 34% van alle beschikbare water behandeld in waterzuiveringsinstallaties.

Indonesia river basin management water security

Waterveiligheid

Toch is het percentage van de bevolking dat toegang heeft tot veilig water de afgelopen jaren flink gestegen: van 70% in 1990 tot 85% in 2012. Maar vooral Java kampt nog steeds met hardnekkige issues rond waterveiligheid door aanhoudende problemen in waterbeschikbaarheid, hygiëne en kwaliteit van het water. Daarnaast wisselen periodes van overstromingen en aanhoudende droogte elkaar af. Deze situatie verergert waarschijnlijk onder de invloed van klimaatverandering, aanhoudende bevolkingsgroei en sociaal-economische ontwikkelingen.

Sustainable Development Goals

In september 2015 zijn door de VN de zogenoemde Sustainable Development Goals (SDG’s) aangenomen met als doel om een eind te maken aan armoede, de planeet te beschermen tegen overexploitatie en te zorgen voor welvaart en welzijn. Sustainable Development Goal 6 streeft na dat iedereen in 2030 toegang heeft tot voldoende en schoon water en veilige sanitaire voorzieningen.

Collaborative Modelling Indonesia

 

In deze context heeft Deltares -in samenwerking met nationale en regionale overheidsinstanties, wetenschappelijke instanties, lokale belanghebbenden en andere stakeholders- beheerplannen gemaakt voor stroomggebieden van grote rivieren op vijf plaatsen in Indonesië. Het project was onderdeel van het WISMP2-BWRMP-project ondersteund door de Wereldbank.

Technische en bestuurlijke kennis, de praktische wensen van lokale gebruikers stonden aan de basis van het beheerplan. Deze gegevens werden vervolgens gecombineerd met het RIBASIM water allocatie model. Omdat alle stakeholders bij het ontwerp van het plan werden betrokken en inzicht kregen in elkaars watergerelateerde problemen en de consequenties van mogelijke interventies, kreeg het plan een breed draagvlak. Uiteindelijk heeft deze gezamenlijke modelmatige benadering in combinatie met de dialoog tussen de belanghebbenden gezorgd voor geïnformeerde besluitvorming en geïntegreerde stroomgebiedbeheersplannen.

Indonesia rice river basin management water security